Sunday, January 28, 2007

"always look on the bright side of life...."

Πάντα είχα μια απορία. Γιατί π.χ. στο σινεμά στις αγγλόφωνες ταινίες ενώ όλοι διαβάζουν τους υπότιτλους πιο νωρίς, περιμένουν να γελάσουν όταν ειπωθεί το αστείο???
Και επίσης γιατί γελάνε με βλακείες? :)
Εδώ και πολλά χρόνια δεν παίρνω πια κωμωδίες να δω στο dvd, γιατί οι περισσότερες απλά δεν παλέυονται!!
Χτες όμως είδα το life of brian.
thank god for small mercies

Saturday, January 27, 2007

gkriniaaaaa

Τίποτα το ιδιαίτερο. Καθημερινοί φόβοι και μικρά προβλήματα. Η ζωή μου. Κάτι πάντα δεν πάει καλά. Αυτό το κάτι που θα υπάρχει πάντα για να με κρατάει από το να γίνω χαζοχαρούμενη. Ή για να είμαι ειλικρινής, απλά χαρούμενη. Αυτό το "απειροελάχιστο εμπόδιο" που λέει ο Σεφέρης, αν θέλω να κολακεύομαι ότι είναι κάτι παραπάνω από απλή...γκρίνια!
Γαμώτο, έχω πει τόσες φορές πως πρέπει να σταματήσω να γκρινιάζω αλλά δε γίνεται. Έχω ταλέντο! Γι' αυτό μη μου δίνεις σημασία, με παρασύρουν οι λέξεις καμιά φορά. Και οι χαζοαμερικάνικες ταινίες που βλέπω τα βράδια. Όλα είναι πια τόσο φυσιολογικά, σχεδόν βαρετά. Και ο αλγόριθμος της σκέψης μου, μια γραμμική εξίσωση.
Έκλεισα τα μάτια μου σήμερα καθώς τρέχαμε στην παραλιακή και μύρισα τη θάλασσα. Και ήταν αρκετό.