prospatheia no13.239.816

Προσπαθώ.

Να αντιμετωπίσω αυτά που με δυσκολεύουν.

Όχι τα πολύ δύσκολα, μη φανταστείς. Τα σέβομαι αρκετά για να μην προσπαθήσω καν.

Αλλά ο καθένας έχει τα δικά του.

Βλέπεις το μοτίβο της ζωής σου να επαναλαμβάνεται...μία, δύο....άπειρες φορές.

Και ξαφνικά συνειδητοποιείς ότι ίσως υπάρχει μια αιτία πίσω από όλα αυτά.

Ίσως να μην πιάνεις ούτε το μέσο όρο, αδιανόητο; Ίσως τελικά το EQ να μην είναι δικαιολογία των ηλίθιων, ίσως το κομπιουτεράκι σου να μην έχει τη λύση για τα πάντα.

Δε με πειράζει η αποτυχία. Αλλά νιώθω ένοχη που έχω απόθεμα ανεκμετάλλευτης ενέργειας.

Και έχω περάσει τόσο χρόνο να σε σκέφτομαι. Σπατάλη...

Ας κάνω κάτι χρήσιμο για λίγο.

Ούτως ή άλλως, από όλα, πιο πολύ έχει σχέση με σένα.

Η μεγαλύτερη αποτυχία μου.

Έστω ότι υπάρχει ακόμα καιρός λοιπόν...