pame gia alla

"no telephone, no car, no job, no anything.
me and my youth, one time, that time
i knew even through the nothingness,
it was a celebration of something
not to do but only know."

that time...is over...

παρουσίασα τη διπλωματική μου σήμερα...

πολύ περίεργη αίσθηση όταν ολοκληρώνεται ένας κύκλος και έχεις πάλι μπροστά σου ένα λευκό χαρτί, και άδειες σκέψεις...

αυτή τη φορά θα πάρω πολύχρωμες κηρομπογιές...

βαρέθηκα τις γκρίζες μέρες...