paei kairos

Χτύπησα την πόρτα σου. Πάει καιρός. Σαν να είχα όλη τη ζωή μες στα χέρια μου. Πλαστελίνη. Προτίμησα να μείνω παιδί και απόρησα με τη δύναμη, είπα να το θυμάμαι. Δε μου χρειάστηκε πουθενά ως τώρα. Αντιθέτως. Κλείνω τα μάτια και κάνω ένα βήμα μπροστά.

Σε παρατηρούσα. Μαγεμένη και χωρίς πλήρη αίσθηση της κατάστασης. Έχω πει πολλά από τότε αλλά ακόμα δεν έχω αποφασίσει. Γιατί ξέρω πως δε θα με πιστέψεις. Γιατί ξέρω ότι δε σε νοιάζει. Δεν έχω τι να σου πουλήσω πια. Πάντα με καταλάβαινες. Θα με λυπόσουν. Και θα με δικαιολογούσες. Πάντα από απόσταση.

Ας συμφωνήσουμε να πούμε πως ήταν μια δοκιμή και για τους δυο μας. Όχι, όχι δοκιμή για μένα. Ήθελα να με σώσεις. Να μου μιλήσεις για τον εαυτό μου.

Μου φτάνει που ξέρω ότι τα σκέφτηκες όλα. Και αποφάσισες. Και αποφάσισα. Δεν ήθελα να σωθώ.